Untitled
pavyon

Toprağa kurşun sıkıyor gibi yağıyorsa yağmur
sestir:affedilir!sözdür:defnedilir!
dilinin altında dolaştırdığın jiletle kestirip attığın kemlimelere iyi davran,
bütün zamanların en kaliteli orospusu..
çünkü sen mohikanlar’dan sonraki tek gerçek yalnızsın-uyumadan önce
gökyüzündeki yıldızlara küfreden..
küfürlerini bir kilime desen geçer gibi hayata işleyen..
bırak ‘nereden sevdim o zalimi’şarkısıyla büyüsün karnında taşıdığın çocuk!kalbinde taşığın elem!
sen,kaçarken ayağı burkulan kadın..Terkdişlerde,sinir krizlerinde hep burkulup hep bir köşede tek heceli sevdalara konsomasyona çıkan kadın..
boşver..
toprağa kurşun sıkıyor gibi yağıyorsa yağmur
sestir:affedilir!sözdür:defnedilir!
tesellin olsun sana ısmarladığım gözyaşları..
çünkü:herkesin içkisinde eriyip giderken ömrün bir buz tanesi gibi,sen pavyondan çıkarken bütün kirli hikayelere
‘hoşçakal’ demeyi bile unutmadın..

küçük İskender..